فاطمه وحسن وحسين وطيّبان وپاكان از آل ايشان باشند كه تفضل كن به قبول كردن توبهء من ، وآمرزيدن لغزش من ، وبرگردانيدن من به آن مرتبه كه از كرامت تو داشتم . حق تعالى فرمود : توبهء تو را قبول كردم وبه رضا وخشنودى رو به تو آوردم ورحمتها ونعمتهاى خود را بسوى تو برگردانيدم وتو را برگردانيدم به آن مرتبه‌اى كه از كرامتهاى من داشتى ووافر گردانيدم بهرهء تو را از رحمتهاى خود . پس اين است معنى آن كلمات كه آدم از خدا قبول نمود ، پس خدا خطاب نمود به آنها كه ايشان را به زمين فرستاد ، كه آدم وحوّا وإبليس وحيّه باشند . وَلَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ « شما راست در زمين محلّ استقرار وأقامت » كه در آن تعيّش نمائيد ودر شبها وروزها سعى نمائيد براي تحصيل آخرت ، پس خوشا به حال كسى كه اين زندگى را صرف تحصيل دار بقا نمايد وَمَتاعٌ إِلى حِينٍ يعنى : « شما را منفعتى هست در زمين تا وقت مردن شما » زيرا كه خدا از زمين بيرون مىآورد زراعتها وميوه‌هاى شما را ودر زمين شما را به ناز ونعمت مىدارد ، وشما را در زمين به بلا امتحان مىكند ، گاهى شما را متلذّذ مىگرداند به نعيم دنيا تا ياد آوريد نعيم آخرت را كه خالص وپاك است از آنچه باعث عدم انتفاع به نعيم دنيا مىگردد وأو را باطل مىگرداند ، پس ترك كنيد وخرد وحقير شماريد اين لذّت آلودهء به صد هزار محنت را در جنب نعمت خالص ابدى آخرت ، وگاهى شما را امتحان مىنمايد به بلاهاى دنيا كه در ميانش رحمتها مىباشد ، ومخلوط به أنواع نعمتهاست كه مكاره آنها را از صاحب آن بلاها دفع مىنمايد تا حذر فرمايد شما را به اينها از عذاب ابدى آخرت كه هيچ عافيت به آن مخلوط نمىباشد ودر اثناى آن راحتى ورحمتي واقع نمىشود « 1 » . اين است تفسير اين آيات بر وجهي كه از تفسير امام عليه السّلام ظاهر مىشود . وبدان كه خلاف است ميان مفسران وأرباب تواريخ در اينكه شيطان چگونه وسوسه كرد حضرت آدم را وحال آنكه أو را از بهشت بيرون كرده بودند وآدم وحوّا در بهشت

--> ( 1 ) . تفسير امام حسن عسكرى عليه السّلام 221 .